Episodios

  • # 1945: "आतला आवाज" लेखक पु. ल. देशपांडे (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
    Jan 18 2026

    Send us a text

    कुणी जिज्ञासू व्यक्तीने हा प्रश्न पू.लं.ना विचारला "तुम्ही कधी आतला आवाज ऐकला आहे का?".

    "माझ्या लेखी आतला आवाज म्हणजे "अहो , ऐकलं का?...जरा आत येता का?" असा जो आतून म्हणजे स्वयंपाक घरातून येतो .....तो आतला आवाज ".

    "जीवन शांततेत घालवायच असेल, तर नेहमी तो आतला आवाज जो सांगेल ते ऐकून वागा , सुखी व्हाल आणि राहाल"...!

    Más Menos
    1 m
  • # 1944: "त्यावेळी, आकाशात बोईंग 747 फक्त ग्लायडर होतं" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
    Jan 18 2026

    Send us a text

    2 जून 1982, British Airways, Flight 9 , Boeing 747 हिंद महासागरावर शांतपणे उडत होतं. अचानक काचांवर निळसर प्रकाश चमकू लागला आणि अवघ्या काही सेकंदांत, एकामागोमाग एक…चारही इंजिन बंद झाली.

    सात मैल वर आकाशात, इंजिनशिवाय उडणारं बोइंग 747 हे तब्बल चारशे टनांचं विमान एका प्रचंड ग्लायडरसारखं खाली घसरू लागलं....


    Más Menos
    6 m
  • # 1943: "पोरकेपण" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
    Jan 13 2026

    Send us a text

    “अहो ऐका ना…”

    “तुमच्या वडिलांना म्हणावं थोडंसं फोनवर बोलणं कमी करा ना .”

    “का? काय झालं?”

    “काय झालं काय?” “दिवसभर फोन… फोन… फोन! इतकं काय बोलायचं असतं कुणास ठाऊक! त्यांना कंटाळा कसा येत नाही? बायकोचा सूर हळूहळू वाढत गेला . .....

    खरं तर

    फोनवर बोलणारे वृद्ध फार बोलके नसतात;

    ते घरातल्या शांततेशी झुंज देत असतात.

    कधी कधी माणसाला कमी फोनची नाही, तर थोड्या जास्त सहजीवनाची गरज असते.

    आणि ते घरपण घरातच मिळाले , तर फोन आपोआप शांत होतो.

    Más Menos
    7 m
  • #1942: "हरवलेला" लेखिका विद्या डेंगळे. कथन ( प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
    Jan 11 2026

    Send us a text

    “पुढे बरेच महिने गेले. वर्षही लोटली, पण माझा मित्र प्रदीप सापडलाच नाही.

    . "तेव्हापासून रस्त्यात मला माझ्या वयाचा रस्त्यावरील फाटका माणूस दिसला की मी तोतो” आहे का ते पाहतो”.

    प्रदीप कधीच सापडला नाही, पण उमेशमामाच्या मनात तो कायम जिवंत राहिला.

    त्या गरीबाला मदत करताना उमेशमामाला जणू आपल्या हरवलेल्या मित्राची सेवा केल्यासारखं वाटतं. माणुसकी, आणि नात्यांची खोल भावनिक गुंफण सांगणारी ही गोष्ट आहे .

    Más Menos
    10 m
  • # 1941: "लालसा" ( प्रा. सौ.अनुराधा भडसावळे. )
    Jan 11 2026

    Send us a text

    त्यानं म्हाताऱ्याच्या पैशांची तीनही गाठोडी डोक्यावर घेतलेली होती.

    पण आता ओझं फक्त त्याच्या डोक्यावर नव्हतं, मनावरही होतं.

    "मी पळून गेलो तर हा म्हातारा काय करणार?
    एका झटक्यात मी श्रीमंत होईन. बायकोचं रडणं थांबेल . प्रतिष्ठा , आराम, पैसा…"

    आणि त्याचा तो तिसरा आवाज जिंकला. तो पळून गेला. .."हरला!"

    " ही परीक्षा होती, प्रामाणिक सुरक्षा मंत्री शोधण्यासाठी ".....

    माणूस गरीब पैसे नसल्यामुळे होत नाही;

    तो गरीब होतो, लोभाच्या एका क्षणाला बळी पडल्यामुळे!

    Más Menos
    7 m
  • # 1940: "बायको वाल्या कोळ्याची" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
    Jan 9 2026

    Send us a text

    शेकडो माणसांचे मुडदे पाडलेला, खाद्यांवर लखलखती कुऱ्हाड घेतलेला, क्रुरकर्मा, संतापलेला असा दरोडेखोर नवरा , वाल्या कोळी समोर येऊन ठाकल्यावर त्याच्या अशिक्षीत बायकोने

    "व्हयं..आम्ही आहोतच की, तुमच्यासंग !"

    असं सर्वसाधारण, सोईचं उत्तर दिलं असतं तर?

    वाल्या कोळ्याचा वाल्मिकी ऋषी होऊन, त्याने रामायण तरी कसे काय रचले असते?


    Más Menos
    6 m
  • 1939: शोध मोबाइल फोनचा. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
    Jan 5 2026

    Send us a text

    मोबाईल कम्युनिकेशन तंत्रज्ञानावर काम करत असलेल्या पथकाचे प्रमुख मार्टिन कूपर यांनी पहिला मोबाईल कॉल न्यूयॉर्कच्या सहाव्या अॅन्हेन्यू मधून पत्रकार परिषदेला जाण्यापूर्वी आपल्या मोबाईल वरून पहिला फोन न्यू जर्सीला केला होता. हा कॉल त्यांनी त्यांचे प्रतिस्पर्धी बेल लॅबचे जोल इंग्लर यांना केला होता. या कॉल बद्दल मार्टिन म्हणाला होता, "जेव्हा मी न्यूयॉर्कच्या रस्त्यावरून हातात फोन धरून बोलत चाललो होतो, तेव्हा रस्त्यावरील लोकांनी मला भर गर्दीतही वाट मोकळी करून दिली होती. त्या वेळी चालता चालता मी बरेच कॉल्स केले, ज्या पैकी एक मी रस्ता ओलांडताना न्यूयॉर्क रेडिओच्या निवेदकाला केला होता, जी तोपर्यंत मी केलेली सर्वात धोकादायक गोष्ट होती. "हा जगातला पहिला मोबाईल फोन त्या काळी $ ३९९५ ला विकला गेला होता आणि त्याचं नाव होतं 'द ब्रिक'.

    Más Menos
    10 m
  • # 1938: द स्टिचिंग सिस्टर्स. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
    Jan 4 2026

    Send us a text

    गेल्या हिवाळ्यात, एक तरुण त्या काळजी केंद्राच्या स्वागत कक्षात आला. त्याने ब्लँकेट्स बनवणाऱ्या स्त्रियांना भेटण्याची इच्छा व्यक्त केली. कर्मचारी सुरुवातीला कचरले, पण त्यांनी त्याला आमच्या सनरुममध्ये आणले. त्याच्या हातात एक निळ्या-पिवळ्या रंगाचा स्कार्फ होता, ज्यामध्ये विणलेल्या विस्कळीत ओळी होत्या.
    "मला हा स्कार्फ डिसेंबरमध्ये केंद्रात मिळाला होता," तो म्हणाला. त्याचा आवाज कापत होता. "मी दररोज रात्री पुलाखाली तोच पांघरून झोपायचो. त्याच्या झालरीमध्ये एक टॅग लावलेला होता: 'एलेनॉर, वय ८४, यांनी हाताने विणलेला. You are not alone- तुम्ही एकटे नाही."

    Más Menos
    8 m