Episode 487 as on 6th March 2026

Guru Shishya Sukhaanandsamwad as on 6th March 2026तुझ्या प्रेमानेची वाटे मनासी ते हलके। तुझ्या बोधे जीवन होई हलके नि फुलके। प्रेमस्मरणात तुझ्या माझा मी तो हरवलो । देवा तुझ्या दर्शनाला प्रेमाने मी आलो ॥ साधुसंत येती घरा तोची दिवाळी दसरा असे म्हटलयं . संतसत्पुरुषांचा पदस्पर्श आपल्या घराला व्हावा ही केवढी भाग्याची गोष्ट! त्यातूनही पहिल्यांदाच गोवत्सद्वादशी वसूबारसच्या दिवशी प्रत्यक्ष प्रभूंनी माझ्या घरी यावे ही गोष्ट दिवाळीचा आनंद द्विगुणित करणारी होतीच पण त्याहीपेक्षा त्या शुभमुहूर्तावर प्रभूंच्या साक्षीने माझ्या भक्तीजीवनाच्या प्रारंभाची नांदी ठरणारी होती. प्रभू शशीताईंकडे पवईला आले होते. ऑफिस मधून लवकर निघून मी शशीताईंकडे पोहचलो व तिथून प्रभूंना घेऊन घरी आलो. प्रभू येणार म्हणून शेजारीपाजारी व नातेवाईकांना मी बोलावले होते. मी दादरला श्रीपरमानंदस्वामींकडे नियमितपणे जातो हे सर्वांना ठाऊक झाले होते. त्यामुळे तेही सर्वजण स्वामींचे दर्शन घ्यायला उत्सुक होते. सर्वजण वाटच पहात होते. प्रभूंनी घरात प्रवेश केला. सर्व खोल्यांमधून फिरले , घरच्या मंडळींचे क्षेमकुशल जाणून घेतले व मग हाॅलमध्ये त्यांच्यासाठी खास तयार करण्यात आलेल्या आसनावर स्थानापन्न झाले. इतक्यात एक तीन चार वर्षाचे निरागस लहान बालक त्यांच्याजवळ जाऊन बसले. त्याची आई चपापली व त्याला दटावत त्याला उचलून घ्यायला पुढे आली. प्रभूंनी त्या माऊलीला खूण केली व बालकाला अधिकच जवळ घेतले. निरागसतेने निरागसतेकडे झेप घेतली होती. प्रभूंकडे लहान बालकासाखीच पण ज्ञानोत्तर निरागसता आहे याचा प्रत्यय मला व तिथे जमलेल्या सर्वच मंडळींना आला . प्रभूंच्या याच निरागसतेची प्रचिती पुढे मला वारंवार येत राहिली. संतसत्पुरुष घरी आल्यावर त्यांची पाद्यपूजा करण्याची एक प्रथा आहे. तिथे जमलेल्या मंडळींनी विशेषत: स्त्रियांनी प्रभूंची पाद्यपूजा करण्याची इच्छा व्यक्त केली प्रभूंच्या लेखी असे प्रघात अनावश्यकच पण तरीही प्रभू तयार झाले हे प्रभूंचे उमदेपण. चरणक्षालन , हळदीकुंकू स्वस्तिक, धूपदीपओवाळणी ही सर्व कर्मे यथासांग पार पडली. प्रभूंनीही सर्वांना ओवाळणी भेट देऊन भरभरून आशिर्वाद दिले. पाद्यपूजा पार पडल्यावर प्रभूंनी सर्वांना जवळ बसवून घेतले आणि मग ...