Herman Schelfhaut, auteur van ‘Ondernemen in Achterland 1.0’, heeft met zijn boek een krachtig signaal gegeven over de problemen waarmee ondernemers in bepaalde regio’s te maken hebben. Zijn titel verwijst naar het concept ‘achterland’, waarmee hij geografisch en economisch minder ontwikkelde gebieden bedoelt, en de toevoeging 1.0 duidt op de stilstand die hij in deze gebieden ervaart.

Schelfhaut stelt dat lokale intercommunales, zoals DDS in Dendermonde, ondernemers belemmeren door verouderde regels en een gebrek aan communicatie. Zijn boek, bijna een aanklacht, richt zich op de rigide voorwaarden rond bedrijventerreinen die, volgens hem, vaak achterhaald en ongrondwettelijk zijn. Een voorbeeld dat hij aanhaalt, is het terugkooprecht, een maatregel uit 1970 die bedrijven dwingt hun eigendommen tegen boekwaarde te verkopen wanneer zij stoppen met hun activiteiten. Dit terugkooprecht leidt volgens Schelfhaut tot politieke inmenging en benadeelt ondernemers die jarenlang hebben bijgedragen aan de lokale economie.

In ‘Ondernemen in Achterland 1.0’ roept Schelfhaut beleidsmakers op om deze achterhaalde praktijken aan te passen en pleit hij voor modernisering van de regelgeving om ondernemerschap in achtergestelde regio’s nieuw leven in te blazen. Zijn boek is zowel een waarschuwing voor startende ondernemers als een oproep aan de politiek om dringend actie te ondernemen.

Schelfhaut hoopt met zijn boek een breed publiek te bereiken en daarmee een discussie op gang te brengen die tot verandering leidt.

Tijdens de boekvoorstelling van ‘Gedeelde Grond’ door Björn Rzoska in het ADVN, wordt het verhaal gepresenteerd van Rzoska’s zoektocht naar de impact van de Tweede Wereldoorlog op zijn familie. Hij onderzoekt de levens van zijn twee grootvaders, één een Vlaamse collaborateur en de andere een Poolse immigrant, en hun ervaringen tijdens en na de oorlog.

De grootvader langs moederskant, Paul, was lid van de Waffen-SS en vocht aan het Oostfront. Hij rechtvaardigde zijn keuzes door te zeggen dat hij vocht tegen het communisme vanwege zijn katholieke geloof, maar Rzoska’s onderzoek onthult een complexer en minder heroïsch verhaal.

De andere grootvader, die in Polen geboren werd, overleefde door zich te verschuilen tijdens de bezetting en werkte later in de Duitse oorlogseconomie. Hij werd uiteindelijk een vluchteling en bouwde een nieuw leven op in België.

Het boek combineert persoonlijke herinneringen met historische onderzoeksmethoden en geeft een intieme kijk op de effecten van de oorlog op gewone mensen en hun families. Het verhaal benadrukt de complexiteit van geschiedenis en de invloed van oorlog op generaties.

De aanval van Hamas op 7 oktober 2023 heeft diepe wonden geslagen in de Israëlische samenleving en het conflict verder doen escaleren. André Gantman, co-auteur van het boek 'Israel-Palestina', vergelijkt de methoden van Hamas met die van de Einsatzgruppen tijdens de Tweede Wereldoorlog, wat de complexiteit van vredesonderhandelingen benadrukt. Hij uit zijn bezorgdheid over de dubbele standaarden in de internationale reacties en media-aandacht. Gantman bekritiseert de erkenning van Palestina door verschillende Europese landen, stellend dat dit een overwinning voor Hamas zou betekenen.

Gantman benadrukt dat duurzame vrede alleen mogelijk is door directe onderhandelingen en democratische hervormingen. Hij wijst erop dat belangrijke spelers zoals de Palestijnse Autoriteit, Iran en Turkije de aanval van Hamas niet hebben veroordeeld, wat de situatie bemoeilijkt. Hij uit ook zijn frustratie over het gebrek aan aandacht voor andere conflicten en mensenrechtenschendingen wereldwijd, wat volgens hem wijst op een vorm van antisemitisme.

Volgens Gantman heeft Israël de 'PR-oorlog' verloren, mede door de eenzijdige berichtgeving en het onvermogen om het narratief te controleren. Hij stelt dat de internationale gemeenschap vaak een andere maatstaf hanteert voor Israël vergeleken met andere landen. Hij ziet de erkenning van Palestina door Europese landen als een enorme strategische fout die de positie van Hamas versterkt en de weg naar vrede nog moeilijker maakt.

Gantman blijft sceptisch over de mogelijkheid van vrede op korte termijn, gezien de huidige omstandigheden en de hardnekkige houding van sommige betrokken partijen. Hij benadrukt dat dialoog en wederzijds begrip cruciaal zijn, maar dat dit alleen mogelijk is als beide partijen elkaar als gelijkwaardige partners erkennen. De recente gebeurtenissen hebben volgens hem de verdeeldheid vergroot en het vertrouwen verder ondermijnd, wat een vreedzame oplossing nog verder weg doet lijken.