#11 Chodź, opowiem Ci bajeczkę... czyli co naprawdę ukazują stare opowieści, gdy wiesz, jak je czytać

A co, jeśli baśnie i mity nie powstały dlatego, że ludzie „nie znali nauki”

— tylko dlatego, że nie mieli jeszcze mikroskopów?

W tym odcinku pokażę Ci, dlaczego opowieści o duchach, demonach, przemianach w zwierzęta czy „opętaniach” mogą być zakodowanymi opisami procesów biologicznych.

Nie w przenośni. Dosłownie.

Opowiem:

• dlaczego dawni szamani mogli „widzieć” mikroorganizmy bez żadnego sprzętu,
• jak działa biologiczny filtr percepcji i czemu większość z nas nie widzi tego, co faktycznie jest,
• w jaki sposób światło, rytm, post, cisza i ciemność zmieniają pracę mózgu i układu wzrokowego,
• oraz dlaczego to, co dziś nazwalibyśmy mikrobiologią i neurofizjologią, kiedyś było opisywane językiem mitów.

Ten odcinek jest dla Ciebie, jeśli:

• zastanawiasz się, dlaczego w moich materiałach obok biologii pojawiają się baśnie,
• czujesz, że nauka i „magia” nie muszą się wykluczać,
• chcesz zrozumieć ciało głębiej niż na poziomie psychologii.

To nie jest odcinek o wierze.

To jest odcinek o percepcji, biologii i o tym, jak zmienia się to, co widzimy, gdy zmieniają się warunki widzenia.

Jeśli kiedykolwiek towarzyszyło Ci poczucie, że coś w dawnych opowieściach „dziwnie rezonuje” — to być może dlatego, że to wcale nie były bajki.